RTĘĆ - właściwości i zastosowanie

Rtęć w Układzie Okresowym posiada symbol Hg. W warunkach normalnych występuje w postaci ciekłej i posiada barwę srebrzystobiałą o silnym połysku. Metal ten jest znany już od starożytności, kiedy to miał bardzo zróżnicowane zastosowanie. Wykorzystywano go nie tylko w medycynie, ale również jako kosmetyk, jednak z czasem zdano sobie sprawę z negatywnego wpływu, jaki ma on na organizm człowieka. Toksyczne działania i skutki wywołane przez preparaty rtęciowe, starano się niwelować poprzez dodatek innych składników. Przez długi czas przynosiło to jednak mizerne efekty. Negatywne skutki oddziaływania rtęci najbardziej odczuwa układ nerwowy, jak również sercowy, naczyniowy oraz nerki. Pod wieloma względami najbardziej narażone na taki wpływ są osoby wykonujące czynności zawodowe, które wymagają styczności z rtęcią. Jedynym rozwiązaniem problemu jest rezygnacja z takiego kontaktu. Właściwe przepisy dokładnie określają zasady i sposoby pracy oraz zabezpieczania się przed wpływem rtęci. Kiedyś w powszechnym użyciu były termometry rtęciowe, jednak wycofano je z produkcji i sprzedaży w krajach Unii Europejskiej, ponieważ w przypadku stłuczenia mogły być niebezpieczne dla zdrowia. Rtęć pomimo swoich cech i właściwości, pozostaje silnie toksycznym metalem, który jest szkodliwy nawet w postaci związków rtęci. To sprawia, że jej zastosowanie musi być ograniczane do minimum, a nawet zakazywane. Współcześnie rtęć jest wykorzystywana w przemyśle oświetleniowym do produkcji żarówek i świetlówek, oraz w przemyśle elektrotechnicznym. Skutki i ryzyko, jakie stwarza rtęć i jej związki, sprawiają, że obowiązują dziś normy uwzględniające jej maksymalną zawartość w produktach spożywczych.